۴
۶
plusresetminus
تاریخ انتشارسه شنبه ۳۰ دی ۱۴۰۴ - ۱۳:۴۴
کد مطلب : ۱۷۵۵۱۲
پروژه ای که از سال ۸۲ تا کنون دست به دست شده است!

 بلاتکلیفی در اجرای پروژه ان.جی.ال خارک

یکی از دلایل توقف ان.جی.ال خارک دستور زنگنه وزیر نفت وقت به شرکت ملی نفت مبنی بر عدم اجرای پروژه ها از سوی حاکمیت بوده که بعد از آن این پروژه معلق و از سال ۹۷ به شرکت فراساحل «صف» واگذار شده و تاکنون نیز رها شده است!
 بلاتکلیفی در اجرای پروژه ان.جی.ال خارک
به گزارش "نفت ما"،ساخت پروژه حیاتی و مهم ان.جی.ال خارک که از اوایل سال ۸۲ آغاز و در ادامه از سال ۸۷ در اختیار قرارگاه خاتم قرار گرفت و بعد از آن نیز از سال ۹۲ به کنسرسیومی واگذار شد اما بعد از گذشت ۲۵ سال همچنان بلاتکلیف مانده و خاک میخورد!
این درحالی است که براساس پیگیری های «نفت ما» این پروژه با حدود ۵۰ درصد پیشرفت به حال خود رها شده است!
یکی از دلایل توقف این پروژه، دستور زنگنه وزیر نفت وقت به شرکت ملی نفت مبنی بر عدم اجرای پروژه ها از سوی حاکمیت بوده که بعد از آن این پروژه معلق و از سال ۹۷ به شرکت فراساحل «صف» واگذار شده و تاکنون نیز رها شده است!
با توجه به این نکته که حدودا ۲۵ سال از این طرح می گذرد چرایی عدم اجرای این پروژه سوال مهمی است که پاسخ آن می‌تواند راز این ملاف سردر گم را باز کند .
از طرفی با توجه به نزدیکی این پروژه به پتروشیمی خارک واگذاری این پروژه به پتروشیمی خارک می تواند پروژه را از بن بست خارج کند اما چرا این پروژه به پتروشیمی خارک واگذار نشده نیز سوال دیگری است که پاسخ آن در هاله ای از ابهام قرار دارد.
شایان ذکر است که پروژه ان.جی.ال خارک می تواند ۳۰۰ میلیون فوت مکعب در روز گاز میادین فروزان و سایر سکوها را دریافت و از این میزان ۵۰۰ هزار تن محصول گاز مایع تولید نماید که با احتساب هر تن محصول گاز مایع ۵۰۰ دلار رقمی معادل ۲۵۰ میلیون دلار عدم النفع فقط از محصولات گاز مایع به کشور وارد می شود!
نکته جالب توجه دیگر اینکه حدودا معادل ۲۵۰ میلیون دلار هم گاز طبیعی موجود در این میادین است که مجموع عدم النفع این پروژه حیاتی را در سال به ۵۰۰ میلیون دلار می رسد اما چرا این پروژه بعد از گذشت ۲۵ سال همچنان بلاتکلیف رها شده سوالی است که مشخص نیست که چه کسی پاسخگوی آن خواهد بود!
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما
کد امنيتی


از دیار خالوحسین دشتی
فقط اگر دست پتروشیمی خارک برسه ، قطعا به نتیجه خواهد رسید و ماه عسل آن اشتغال زایی و درآمدزایی خوبی برای استان و کشور و سهامدار و مردم جزیره خواهد بود .
میثم
حیف اینهمه منابع و ثروت که به راحتی دود میشه میره هوا
کشورهای همسایه روز به روز ثروتمندتر میشن اما متاسفانه ایران هر روز بدتر از دیروز
آریایی
سالی ۵۰۰ میلیون دلار عدم النفع فقط از یک پروژه
خدایا مارو نجات بده
عجیب اما واقعی
فکر میکنی چند تا از این پروژه ها نیمه کاره رها شده؟!
۱۰۰ تا
۲۰۰ تا
۱۰۰۰ تا
با یک جمع ساده میشه فهمید سالی بیش از ۴۰ تا ۵۰ میلیارد دلار درآمدی هستش که نداریم تازه
میادین مشترک که عربستان و کویت و قطر و عراق و آذربایجان میبرن را کجای دلمون بزاریم
بعد برید شهرک پتروشیمی مکران رو ببینید که چدتا LNG تعریف کردن و از کنارش پول زمین چی شده؟
بیشتر از 15 نفر بازنشسته استخدام شده
براشون حقوقهای نجومی بستن
ماهانه کارانه تولید، پاداش و سنوات میدن
ماهانه کلی مهمان خارج از سیستم رو در بهترین هتل های چابهار اسکان میدن،بلیط هواپیما میخرن،سوغاتی ماهی و میگو میخرن
حامد جمکرانی
فیلم 30 میلیارد تومانی توسعه و مهندسی گاز برای کدام مخاطب ساخته میشود؟ مردم بینوا یا پورسانت‌بگیران؟

در وانفسای بی پولی صنعت گاز و در حالیکه ما کارکنان عملیاتی گاز نیز همانند مردم، شرمنده خانواده هستیم و با وعده و وعیدهای مسئولین، صبورانه تا آخر ماه تاب می‌آوریم، شرکت توسعه و مهندسی گاز در یک اقدام عجیب و پرخرج، فیلمی با عنوان «بی بازگشت» به هزینه 30 میلیارد تومان میسازد.
سوال مهم اینکه اساسا فیلم‌های تهیه شده قبلی چه کاربردی داشت و چه دردی از مردم دوا کرد؟ آیا مصرف بهتر شد یا مردم به زحمات ما بچه‌های عملیات پی بردند؟! جالب اینکه حتی خود ما کارکنان گاز هرگز فیلم‌های قبل را ندیدیم و هر قدر از آقای بوجارزاده خواهش کردیم، روابط عمومی گاز حتی یک نسخه در اختیارمان نذاشت که حداقل خانواده‌هایمان بدانند کجا کار میکنیم.
در این فیلم‌های صوری، صرفا بودجه مردم حیف و میل می شود و نهایتا در روز موعود، مسئولین گاز و عوامل فیلم در یک شعبده بازی هماهنگ شده (به اصطلاح اکران خصوصی) از یکدیگر تعریف و تمجید نموده و به همین راحتی ماجرا تمام می شود. بله انقدر راحت میتوان با آوردن ده‌ها خدم و حشم و سیاهی لشکر در تاسیسات گازی با بزرگنمایی، همه ما ساده‌لوحان زودباور را فریب داد و پول کلان به جیب زد و این فیلم هم به بایگانی سپرد تا خاک بخورد.
آنگونه که ما از نزدیک در تاسیسات شاهد بودیم در روند تولید فیلم همه عوامل فیلم برای مدت‌های طولانی در مهمانسراهای گاز، اسکان داده شدند، صبحانه و ناهار و شام عوامل فیلم تماما در غذاخوری‌های شرکت گاز بود و آنطور که از همکاران ستاد و توسعه مهندسی شنیدیم حتی هزینه تهیه بلیط هواپیما را هم شرکت گاز تقبل کرد! (پس 30 میلیارد تومان صرف چه شد؟) ظاهرا توافقی پشت پرده و موذیانه درخصوص بذل و بخشش 30 میلیارد تومان بین روابط عمومی گاز و شرکت پیمانکار سازنده فیلم« مهتا تصویر» انجام شد به این صورت که کارفرما بخشی از هزینه‌های فیلم را از جیب شرکت گاز (بخوانید بیت‌المال و مردم بینوا) میپردازد و پیمانکار هم با پرداخت حق‌حساب و پورسانت، این لطف کارفرمایش را جبران میکند.
بگذریم از این موضوع ناراحت کننده که تعداد زیادی آدم بیکار در بین عوامل فیلم دیده می‌شدند که صرفا سیگار می کشیدند و می خندیدند و علاف بودند و چند روز مخل آسایش ما و بهم ریختن روال کار عادی روزانه ما تو ایستگاه شدند.
حال سوال از مسئولین شرکت گاز و بازرسی کل کشور و بازرسی نفت این است:
چه کسی مجوز ساخت این فیلم را از پول مردم داده است؟
شرکت مهتا تصویر با چه مجوزی چند سال است در شرکت گاز چنبره زده و همه پروژه‌های سینمایی گاز را به قبضه خود درآورده است؟
طبق اطلاعات موثق بچه‌های شاغل در گاز تهران، فردی به نام «آقای ستایشگر از مسئولین روابط عمومی گاز» که همزمان «مدیرعامل تعاونی مسکن کارکنان خطوط انتقال گاز» هم هست برای جبران کسری و بدهکاری خود در تعاونی مسکن، پورسانت بگیر اصلی در این داستان است و صحنه گردانی و فیلم کردن مردم و مسئولین توسط شخص ایشان صورت میگیرد و ایشان هست که با نفوذ خود در تاسیسات و ستاد همه را وادار به همکاری رایگان نموده و الان هم جاده صاف کن و ذینفع شماره یک ساخت فیلم 30 میلیارد تومانی هست.
به امید پیگیری و افشاگری تا قلب ما مردم ستمدیده از این فساد سیستماتیک اندکی آرام گیرد