مردم ایران پرتوقع نشده‌اند؛ شما به جای عذرخواهی، با وقاحت طلبکار شده‌اید!

 محمدحسن قدیری‌ابیانه، فعال سیاسی اصولگرا به‌تازگی گفته: «مردم ایران نباید خودشان را با کشورهای عربی مقایسه کنند و هرگونه انتظار برای زندگی مشابه امارات یا قطر غیرمنطقی و پرتوقعانه است.» او گفته «تفاوت جمعیت و میزان تولید نفت باعث شده است که حقوق و یارانه‌ها در کشورهای عربی به‌مراتب بالاتر از ایران باشد.» اگر موافق باشید بدون هرگونه جانب‌داری و حس ناسیونالیستی، حرف‌های ایشان را نقد کنیم.
 برخلاف نظر ایشان، مردم ایران اصلاً تمایلی ندارند خودشان را با مردم کشورهای عربی مقایسه کنند چراکه اعتقاد دارند زمانی که این کشورها هیچ نداشتند، ایران قدرت اول سیاسی، اقتصادی و نظامی منطقه و یکی از قدرت‌های بزرگ اقتصادی در آسیا بود. اصولاً مردم ایران، چون در تاریخ معاصر دیده‌اند که چقدر کشورشان از کشورهای عربی جلوتر بود، بابت سوء مدیریتی که موجب عقب‌ماندگی کشور ما شده تأسف می‌خورند و آقای قدیری ابیانه و همفکران ایشان باید پاسخ دهند که چرا نوع مدیریت آن‌ها کشور را به قهقرا برده است.
 از جنبه‌ای دیگر، درست است که جمعیت کشورهایی همچون قطر و امارات از ایران کمتر است و طبیعتاً درآمد سرانه آن‌ها بابت فروش نفت یا گاز بیشتر از ایران می‌شود، اما مگر تنها منبع درآمد آن‌ها نفت و گاز است؟ آقای قدیری ابیانه نمی‌بیند که امارات و قطر از طریق گردشگری در سال‌های اخیر چه سودی به جیب زده‌اند؟ شیخ‌نشین دوبی سال‌هاست که نفت ندارد اما مایه حسرت سایر شیخ‌نشین‌های امارات و کشورهای دیگر شده چراکه با جذب سرمایه‌گذار و توسعه گردشگری، سود بالایی برده است. اما ایران که برخلاف این کشورها، کشوری چهارفصل است چه سودی از گردشگری برده است؟ حتی اگر ازنظر نفت و گاز هم مقایسه کنیم، ذخایر نفت و گاز ایران از تمام کشورهای منطقه بیشتر است و فقط عربستان بیش از ایران ذخایر نفت دارد که با توجه به حجم بسیار بالاتر گاز ایران نسبت به عربستان، آن مزیت سعودی‌ها هم کمرنگ می‌شود. یا اگر قطر گاز زیادی دارد، در عوض از میزان نفت بسیار کمتری نسبت به ایران برخوردار است. درواقع ایران، نه از مزیت نفت و گاز خود به خوبی استفاده کرده و نه از مزیت گردشگری خود!
 ثروت ایران منحصر به نفت و گاز و گردشگری نیست و منابع و ذخایر معدنی و طبیعی بیشمار ایران، موقعیتی ممتاز به کشور بخشیده است. حتی از نظر ژئوپلتیک، ایران چهارراه جهان است و از طریق ایجاد یک کریدور فرودگاهی می‌توانست بهترین مرکز ترانزیت دنیا باشد، کمااینکه نیم‌قرن پیش با توسعه هواپیمایی هما به دنبال آن بود، اما ایران کنار کشید و استانبول و دبی و دوحه، این فرصت را هم مال خود کردند.
 آقای قدیری ابیانه! مردم ایران پرتوقع نیستند. انتظار غیرمنطقی هم ندارند. اگر سیاست صحیحی در پیش گرفته بودید و سرمایه‌گذاری به کشور وارد می‌شد و تولیدات نفت و گاز و مواد معدنی بیش از این بود و جذب گردشگر و ایجاد کریدور هوایی طبق مزیت‌های استراتژیک ایران جدی گرفته می‌شد، ایران از تمام کشورهای عربی منطقه پیشرفته‌تر می‌شد. مردم ایران پرتوقع نیستند! بلکه چیزهایی را می‌خواهند که زمانی داشتند: رفاه نسبی و پول ملی ارزشمند و امید به آینده و وضعیت زندگی به‌مراتب بهتر نسبت به اغلب کشورهای آسیا و خاورمیانه. اما سوء مدیریت شما، این نیازهای بدیهی را هم از مردم گرفت. اینکه پول ملی کشورمان بی‌ارزش‌ترین پول جهان نباشد، تورم کشور ما جزو پنج کشور اول جهان نباشد، رشد اقتصادی ما نزدیک به صفر نباشد، درآمدها ریالی و هزینه‌ها دلاری نباشد، پرتوقعی نیست! یک نیاز طبیعی است که شما نتوانستید تأمین کنید و به‌جای عذرخواهی، با وقاحت تمام طلبکار هم شده‌اید.