استاد گرامی» با حرکات رزمی بزرگ شده است! البته این جوری نبوده که خودش ورزش رزمی انجام داده باشد؛ نخیر! در نوجوانی نیم کیلو تخمه میخریده و پای تلویزیون مینشسته و فیلمهای بروسلی را تماشا میکرده است. در نهایت هم از حرکات رزمی فقط جیغ زدن را یاد گرفت.
استاد، قدری که بزرگتر شد و فهمید که در زمان نوزادی او بین ایران و عراق جنگ بوده، تصمیم گرفت که از برکات آن جنگ هم بهرهمند شود. کسانی بودند که سن و سالشان به جنگ ایران عراق میخورد و در دهه ۶۰ گهگاه سری به پشت جبههها میزدند و یک آبپرتقال صلواتی نوش جان میکردند و برمیگشتند تهران. آن عزیزان الان جزو مجاهدان بزرگ جنگ هستند و از طرف همه رزمندگان، شهدا و جانبازان حرف میزنند. اما استاد گرامی ما ولی وقتی جنگ تمام شد تازه از شیر گرفته شده بود، برای همین نمیتوانست مثل همکاران سابقه جهاد و شهادت برای خودش دست و پا کند. استاد تشنه یک موقعیت جنگی بود، در سخنرانیهایش، در توئیتهایش آرزوی جهاد و شهادت داشت اما ...
اما زمانش که رسید، استاد فهمید که کار به این سادگیها هم نیست. استاد تا دلتان بخواهد درباره ایثار و فداکاری حرف زده است اما یک بار نرفت سوریه تا در کنار مدافعان حرم بجنگد. استاد درباره محو اسرائیل خیلی نکتههای قشنگی گفته است. وقتی هم که فهمید راه غزه بسته است درباره حضور در غزه شعارهای بسیاری داد، اما وقتی راه غزه باز شد استاد ترجیح داد ساکت باشد و ریسک نکند! استاد، تا به حال چند بار اعلام کرده که «آمریکا تمام شد» اما آمریکا دارد در مقابل وعده استاد مقاومت میکند!
حالا استاد گرامی با این سابقه درخشان از رزم و ایثار و شهادت و جیغ به سبک بروسلی، در جدیدترین توئیت ارزشمدارانه خود به مردم ایران وعده داده است: «به هیچ وجه نگران جنگ و نتیجه آن نباشید. مردم جهان خصوصا رژیم کودککش اسرائیل و ساکنانش خیلی شیک و مجلسی سورپرایز خواهند شد!» به نظر میرسد استاد به تازگی تغییر فاز داده و به جای بروسلی، دائما جومونگ تماشا میکند؛ والا این درک از جنگ فقط در حد جومونگ و ارتش گوگوریو است!
