هند و امارات قصد دارند ظرف شش ماه آینده یک توافقنامه همکاری دفاعی راهبردی امضا کنند؛ توافقی که میتواند ابعاد تازهای به روابط دو کشور بدهد. یکی از دیپلماتهای سابق ایران در گفتوگو با نفت ما در این باره میگوید: موضوع اصلی این توافقنامه هند نیست، بلکه سیگنالی است که امارات میخواهد به پاکستان بدهد. در واقع، ابوظبی از این مسیر در حال ارسال یک پیام سیاسی روشن به اسلامآباد است. همچنین به گفته او، بخشی از این مسئله به رقابت درونی میان کشورهای خلیج فارس، بهویژه رقابت میان امارات و عربستان بازمیگردد . واکنش پاکستان نسبت به این موضوع میتواند این باشد که تمایل بیشتری به سمت عربستان و قطر نشان دهد.
تاریخ انتشاريکشنبه ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۱:۱۹
کد مطلب : ۱۸۲۶۲۵
نفت ما در گفتوگو با یک دیپلمات ارشد سابق ایرانی، بازآرایی روابط کشورهای منطقه را بررسی میکند:
سیگنال سیاسی امارات به پاکستان با کارت هند
سارا کیادربندسری/ نفت ما
در همین چارچوب، دو کشور در سال ۲۰۲۲ با اجرای «توافقنامه مشارکت اقتصادی جامع» (CEPA) گامی مهم در تقویت روابط اقتصادی برداشتند؛ توافقی که با حذف بخش قابل توجهی از تعرفههای گمرکی، فرصتهای تازهای در حوزه تجارت غیرنفتی، خدمات، سرمایهگذاری و رشد اقتصادی ایجاد کرده است. این توافق امتیازات گستردهای را برای هر دو طرف فراهم کرده و مسیر توسعه مبادلات تجاری را هموارتر ساخته است.
در کنار همکاریهای اقتصادی، نگرانی مشترک نسبت به افزایش نفوذ چین در منطقه نیز به یکی از ابعاد مهم روابط دهلینو و ابوظبی تبدیل شده است. هند تلاش میکند حضور اقتصادی خود در خلیج فارس را تقویت کرده و در برابر پروژههایی مانند «کمربند و جاده» ایجاد توازن کند؛ در حالی که امارات نیز با سیاست «تنوع شرکا» در پی گسترش همکاریها با بازیگران مختلف از جمله هند است. طرح «کریدور اقتصادی هند–خاورمیانه–اروپا (IMEC) » یکی از مهمترین پروژههای مشترک اخیر محسوب میشود؛ هرچند بنا به گفته برخی تحلیلگران، این طرح هنوز از مرحله مباحث دیپلماتیک فراتر نرفته و چالشهای منطقهای از جمله جنگ غزه مانع پیشرفت آن شده است.
در ادامه همین روند، به دنبال افزایش تنش میان ایران و امارات گزارشهایی منتشر شده مبنی بر اینکه هند و امارات قصد دارند ظرف شش ماه آینده یک توافقنامه همکاری دفاعی راهبردی امضا کنند؛ توافقی که به گفته روزنامه «هندوستان تایمز»، بر اساس سند امضا شده در سفر ۱۹ ژانویه رئیسجمهور امارات به دهلینو، میتواند روابط دفاعی دو کشور را وارد مرحلهای جدید کند.
میانجیگری پاکستان به مذاق دهلی خوش نیامد
محسن روحی صفت، دیپلمات ارشد سابق ایران و کارشناس مسائل بینالملل در گفتوگو با «نفت ما» با اشاره به نقش پاکستان در موضوع ایران و آمریکا گفت:«پاکستانیها در این پرونده نقش میانجی را ایفا کردند و این موضوع برای اسلامآباد نوعی پرستیژ جهانی به همراه داشت. همین مسئله باعث شد روابط ترامپ با اسلامآباد تا حد زیادی بهتر از روابط او با دهلینو به نظر برسد که این موضوع چندان مورد رضایت هندیها نبود». وی در ادامه افزود: مسئله فقط به هند محدود نمیشود، بلکه امارات نیز از نقشآفرینی پاکستان دلخور شد.
از نگاه روحی صفت، موضع امارات در قبال ایران، برخلاف پاکستان، بر حلوفصل صلحآمیز متمرکز نبود و بیشتر در جهت حمایت از آمریکا و اسرائیل قرار داشت.
او تصریح کرد: یکی از نخستین اقداماتی که امارات در این چارچوب انجام داد، پس گرفتن وام سه میلیارد دلاری بود که بهعنوان ضمانت در نزد بانک جهانی برای پاکستان قرار داده بود. البته پاکستانیها اعلام کردند که این مبلغ را در سررسید مقرر پرداخت خواهند کرد و ظاهرا عربستان سعودی نیز پذیرفته این موضوع را تقبل کند.
این کارشناس مسائل بینالملل با اشاره به جایگاه هند در این معادله گفت: در چنین شرایطی، هند به عنوان رقیب پاکستان مطرح میشود. از یکسو، امارات تنها یک روز پیش از حمله اسرائیل به ایران، میزبان نخستوزیر هند بود و از سوی دیگر، نوعی نگاه در میان اسرائیلیها و هندیها وجود داشت که اگر آمریکا و اسرائیل در عملیات علیه ایران موفق شوند، معادلات منطقهای به شکلی پیش خواهد رفت که هم پروژه «اسرائیل بزرگ» و هم برتری هند در برابر پاکستان تقویت شود.
روابط حسنه هند و امارات از گذشته
دیپلمات ارشد سابق ایران در افغانستان با تأکید بر اینکه روابط هند و امارات همواره در سطح بالایی قرار داشته، گفت: این نزدیکی موضوع تازهای نیست و روابط دو کشور در حوزههای بازرگانی، اقتصادی، نظامی و امنیتی از قبل هم در سطح مطلوبی قرار داشته است.
او افزود: امارات در ماههای اخیر در قبال ایران نیز موضع خوبی نداشته و از سوی دیگر، از پاکستانیها هم رضایت کامل نداشته؛ چرا که پاکستان بهدنبال آرام شدن اوضاع بود. در نتیجه، ابوظبی تا حدودی به سمت هند متمایل شده است. البته این موضوع لزوما به معنای یک تغییر بنیادین در روابط هند و امارات نیست، بلکه بیشتر باید آن را نوعی واکنش سیاسی ارزیابی کرد.
همکاری دفاعی با هند، معادلات خلیج فارس را تغییر میدهد؟
وی در پاسخ به این سؤال که «اگر امارات همکاری دفاعی خود را با هند گسترش دهد، این مسئله چه تأثیری بر نقش ابوظبی در امنیت خلیج فارس خواهد داشت؟» گفت:« اصل این همکاری از قبل هم وجود داشته و موضوع تازهای نیست». به باور او، اسرائیل در حال ایفای نقشی است که بر اساس آن میخواهد خود را هرچه بیشتر به ایران و مرزهای ایران نزدیک کند و در این میان، امارات در میان کشورهای خلیج فارس بیشترین آمادگی و بیشترین سطح همکاری را با اسرائیل دارد. نخستین پروازهایی که به تلآویو انجام شد، از سوی امارات بود و همین مسئله نشاندهنده نزدیکی روابط دو طرف است. از این منظر، همکاری امارات با هند را نیز میتوان تا حدی در راستای فشار سیاسی بر پاکستان ارزیابی کرد.
سیگنال سیاسی علیه پاکستان است
این کارشناس مسائل بینالملل تأکید کرد که این تحولات به آن معنا نیست که روابط هند با ایران تضعیف شده یا هند لزوماً در موضعی ضدایرانی قرار گرفته است. به گفته او، هندیها تلاش میکنند میان مواضع خود در قبال ایران و اسرائیل نوعی توازن برقرار کنند؛ همانطور که پاکستان نیز سعی میکند میان روابط خود با ایران و عربستان سعودی موازنه ایجاد کند.
او گفت: هند تا امروز نشان داده که روابط با ایران برای آن اهمیت دارد، اما در این پرونده خاص، موضوع اصلی اصلاً هند نیست، بلکه سیگنالی است که امارات میخواهد به پاکستان بدهد. در واقع، ابوظبی از این مسیر در حال ارسال یک پیام سیاسی روشن به اسلامآباد است.
روحی صفت در پایان اظهار کرد: بخشی از این مسئله به رقابت درونی میان کشورهای خلیج فارس، بهویژه رقابت میان امارات و عربستان، بازمیگردد. واکنش پاکستان نسبت به این موضوع میتواند این باشد که تمایل بیشتری به سمت عربستان و قطر نشان خواهد داد و امارات تا حدی در این معادله نادیده گرفته میشود؛ میتوان گفت به نوعی بازنگری در روابط کشورها شکل خواهد گرفت.
۳
جدول قطعی برق امروز شنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۵
(۲۱ نظر)
