ونزوئلا در ماههای پس از مادورو، وارد مرحله تازهای در صنعت نفت شده است؛ نشانههای این ورود را میتوان به وضوح در جهش صادرات نفت این کشور مشاهده کرد. به طوری که صادرات ونزوئلا در حال حاضر به ۱.۲۵ میلیون بشکه در روز رسیده است. از طرف دیگر نقشه مشتریان آن نیز تغییر کرده است؛ چین که تا دسامبر با سهمی بیش از ۷۰ درصد مقصد اصلی نفت ونزوئلا بود، حالا به مشتری ثانویه تبدیل شده است و باشگاه اصلی مشتریان نفت ونزوئلا اکنون اعضای تازهای دارد. علاوه این تحولات، شرکتهای بزرگی مانند شورون و شل نیز در حال نهایی کردن نخستین قراردادهای بزرگ تولید نفت با کاراکاس پس از بازداشت مادورو هستند.
۷
تاریخ انتشارچهارشنبه ۱۳ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۱:۵۸
کد مطلب : ۱۸۴۳۴۷
نگاهی به تغییرات صنعت نفت ونزوئلا در ماههای اخیر؛
از بازگشت ابرسرمایهگذاران نفتی تا تغییر بازارهای هدف در عصر پسا مادورو
سارا کیادربندسری/ نفت ما
با این همه، این گزارش فارغ از ابعاد سیاسی و مناقشهبرانگیز ماجرا، در پی پاسخ به یک پرسش مشخص است: سرنوشت نفت ونزوئلا پس از مادورو به کجا رسیده است؟
اصلاحات ساختاری در مدیریت نفت
در نخستین گام، ساختار مدیریتی بخش نفت با تغییرات مهمی روبهرو شد. دلسی رودریگز بهعنوان رئیس دولت انتقالی منصوب شد و همزمان اصلاحات گستردهای در قانون اصلی نفت ونزوئلا در دستور کار قرار گرفت.
این اصلاحات شامل کاهش مالیات و حق امتیاز برخی پروژهها، گسترش اختیارات تصمیمگیری وزارت نفت، اعطای استقلال عملیاتی بیشتر به تولیدکنندگان خصوصی، فراهم کردن امکان انتقال داراییها و برونسپاری، و در نهایت کاهش انحصار عملیاتی شرکت دولتی PDVSA است.
همزمان، خبرگزاری رویترز در گزارشی به نقل از چهار منبع آگاه نوشت که وزارت نفت ونزوئلا، ۱۹ قرارداد مشارکت در تولید نفت با شرکتهای خصوصی را که در دوران مادورو امضا شده بود، به حالت تعلیق درآورده است.
این قراردادها پروژههایی در دریاچه ماراکایبو، کمربند اورینوکو و میادین بالغ نفتی را در بر میگرفت و بیشتر طرفهای قرارداد نیز شرکتهایی از چین، آمریکا، آمریکای جنوبی و همچنین شرکتهای داخلی ونزوئلا بودند.
بازگشت سرمایههای غرب
مهمترین تغییر نسبت به دوران مادورو را باید در بازگشت سرمایهگذاران غربی جستوجو کرد. شرکتهای بزرگی مانند شورون و شل اکنون در حال نهایی کردن نخستین قراردادهای بزرگ تولید نفت با ونزوئلا پس از بازداشت مادورو هستند. شورون قصد دارد تولید خود را در کمربند نفتی اورینوکو، بهویژه در منطقه آیاسوچو ۸، افزایش دهد. در مقابل، شل تمرکز خود را بر توسعه میدانهای کاریتو و پیریتال در منطقه موناگاس شمالی قرار داده است.
به گفته رودریگز، ونزوئلا انتظار دارد حجم سرمایهگذاری در قراردادهای مشارکت در تولید نفت به ۱.۴ میلیارد دلار برسد که در مقایسه با حدود ۹۰۰ میلیون دلار در سال گذشته، افزایش قابل توجهی را نشان میدهد.
جهش از کف
دادههای منتشرشده از سوی رویترز نشان میدهد روند صادرات نفت ونزوئلا در ماههای اخیر شتاب گرفته است. صادرات این کشور از ۴۹۸ هزار بشکه در روز در ماه دسامبر، به حدود ۸۰۰ هزار بشکه در روز در ژانویه رسید و سپس در ماه سوم به حدود ۱.۲۵ میلیون بشکه در روز افزایش یافت.
این جهش عمدتاً ناشی از افزایش محمولههای ارسالی به ایالات متحده، هند و اروپا بوده است؛ سه مقصدی که حالا بیش از گذشته در معادلات نفتی ونزوئلا وزن پیدا کردهاند.
وزارت نفت ونزوئلا نیز پیشبینی کرده است تولید نفت خام این کشور تا پایان سال به ۱.۳۷ میلیون بشکه در روز برسد. این رقم به معنای رشد ۲۲ درصدی نسبت به تولید ۱.۱۲ میلیون بشکهای ثبتشده در اواخر سال ۲۰۲۵ است که از زمان اعمال تحریمهای انرژی آمریکا در سال ۲۰۱۹ تاکنون مشاهده نشده بود.
نقشه مشتریان نفت ونزوئلا عوض شد
یکی از مهمترین تحولات دوره جدید، جابهجایی در بازارهای هدف نفت ونزوئلاست. چین که تا دسامبر و با سهمی بیش از ۷۰ درصد، مقصد اصلی نفت این کشور بود، حالا به یک مشتری ثانویه تبدیل شده است.
طبق دادهها و اسناد موجود، شرکت دولتی PDVSA در ماه مه، آمریکا بار دیگر بهعنوان نخستین مقصد نفت ونزوئلا ثبت شده است؛ بهطوریکه صادرات به این کشور به حدود ۵۵۸ هزار بشکه در روز رسیده است. پس از آمریکا، هند با ۴۲۷ هزار بشکه در روز و اروپا با ۱۶۹ هزار بشکه در روز در رتبههای بعدی قرار گرفتند.
در همین حال، صادرات به پایانههای کارائیب برای ذخیرهسازی از ۱۸۷ هزار بشکه در روز در ماه قبل، به حدود ۵۸ هزار بشکه در روز کاهش یافته است که این میتواند نشانه افزایش تقاضای مستقیم پالایشگاهها برای نفت خام سنگین ونزوئلا و سوخت باقیمانده باشد.
از سوی دیگر، صادرات نفت خام توسط شرکت آمریکایی شورون، بهعنوان شریک اصلی سرمایهگذاری مشترک با PDVSA، در ماه مه از ۳۰۸ هزار بشکه در روز در آوریل به حدود ۲۶۹ هزار بشکه در روز کاهش یافت. در مقابل، معاملهگران جهانی از جمله ویتول و ترافیگورا محمولههای خود از ونزوئلا را به ۷۸۷ هزار بشکه در روز افزایش دادند؛ در حالی که این رقم در ماه قبل ۶۹۱ هزار بشکه در روز بود.
همچنین طبق دادهها، شرکت ریلاینس هند و نیز آرامکو در ماههای اخیر در میان خریداران بزرگ نفت خام ونزوئلا قرار گرفتهاند. آرامکو ماه گذشته محمولههایی را هم بهطور مستقیم از PDVSA و هم از تأمینکنندگان واسطهای مانند شورون، ویتول و ترافیگورا خریداری کرده است.
آینده سیاسی کاراکاس به کدام سو میرود؟
به طور کلی، با وجود نشانههای مثبت در تولید، صادرات و جذب سرمایه، یک شبهه همچنان بر سر صنعت نفت ونزوئلا سایه انداخته است: مسأله کنترل درآمدها. اگرچه شاخصهای عملیاتی رو به بهبودند، اما مناقشه اصلی همچنان بر سر این است که منافع حاصل از نفت ونزوئلا در نهایت به چه کسی میرسد؟
از این رو آینده نفت ونزوئلا نه فقط به ظرفیت میادین، بلکه به معادلات سیاسی پیرامون آن بستگی دارد اما آنچه که واضح است، کاراکاس در حال حاضر مشغول بازتنظیم تمام معادلات نفتی خود است.
۳
جدول قطعی برق امروز شنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۵
(۲۱ نظر)
